در این مقاله از کالای تک، ما شما را با مفهوم دقیق عیار در صنعت طلا آشنا میکنیم، تفاوتهای کلیدی بین طلای ۷۴۰ و ۷۵۰ را از منظر میزان خلوص، کاربرد در ساخت جواهرات و مهمتر از همه، تأثیر این اختلاف عیار جزئی بر قیمت نهایی و ارزش سرمایهگذاری را بررسی خواهیم کرد.

مفهوم عیار (Karat) و سیستم سنجش خلوص طلا
برای درک تفاوت میان طلای ۷۴۰ و ۷۵۰، ابتدا باید مفهوم عیار یا (Karat) را به درستی بشناسیم. طلا به دلیل نرمی و انعطافپذیری ذاتیاش، به ندرت به صورت خالص در ساخت جواهرات مورد استفاده قرار میگیرد. طلا باید با فلزات دیگری مانند مس، نقره، نیکل یا پالادیوم ترکیب شود تا مقاومت کافی برای استفاده روزمره و شکلدهی را پیدا کند. عیار، معیار استاندارد جهانی برای اندازهگیری میزان خلوص طلا در یک آلیاژ است و بر اساس یک مقیاس ۲۴ قسمتی تعیین میشود. طلای ۲۴ عیار یا (۲۴K) به معنای طلای کاملاً خالص (خلوص ۱۰۰ درصد) است.
سیستم عیار در ایران و بسیاری از کشورهای جهان با استفاده از یک عدد سهرقمی نیز نمایش داده میشود که نشاندهنده نسبت خلوص طلا در هر ۱۰۰۰ واحد از آلیاژ است. به عنوان مثال، طلای ۹۹۹ به معنای ۹۹.۹ درصد خلوص است. این اعداد سهرقمی که به آن هزارتایی (Fineness) نیز گفته میشود، مستقیماً با عیار اصلی مرتبط هستند؛ برای مثال، طلای ۱۸ عیار معادل ۷۵۰ هزارتایی و طلای ۱۷ عیار (یا همان ۷۰۵) است.
بررسی طلای ۷۵۰: استاندارد طلای ۱۸ عیار
طلای ۷۵۰ که در بازار ایران و جهان با نام طلای ۱۸ عیار شناخته میشود، یک استاندارد طلایی بسیار پرکاربرد و محبوب است. عدد ۷۵۰ نشان میدهد که در هر ۱۰۰۰ واحد از این آلیاژ، ۷۵۰ واحد آن (یا ۷۵ درصد) را طلای خالص تشکیل میدهد و مابقی ۲۵۰ واحد (۲۵ درصد) از فلزات دیگر هستند که به آنها “لیگور” (Ligature) یا همان ناخالصیهای مورد نیاز برای استحکام گفته میشود.
طلای ۱۸ عیار به دلیل ترکیب متعادلی از خلوص و استحکام، بهترین گزینه برای ساخت جواهراتی است که قرار است به صورت روزانه استفاده شوند. این طلا در برابر اکسید شدن و فرسایش مقاومت بسیار بالایی دارد و در عین حال، به اندازهای نرم است که صنعتگران بتوانند ظریفترین طرحها را با آن ایجاد کنند. طلای ۷۵۰ در رنگهای مختلف مانند زرد، سفید و رزگلد تولید میشود و پایه اصلی اکثر جواهرات لوکس و گرانقیمت را تشکیل میدهد. در واقع، این عیار به نوعی معیار کیفی جواهرات در سطح بینالمللی محسوب میشود.
بررسی طلای ۷۴۰: یک عیار رایج با تفاوتهای جزئی
طلای ۷۴۰ در مقایسه با طلای ۷۵۰، دارای خلوص اندکی کمتر است. عدد ۷۴۰ نشان میدهد که این آلیاژ حاوی ۷۴۰ واحد از ۱۰۰۰ واحد (یا ۷۴ درصد) طلای خالص است و مابقی ۲۶۰ واحد (۲۶ درصد) فلزات دیگر هستند. اگر بخواهیم این عیار را بر اساس سیستم ۲۴ قسمتی محاسبه کنیم، خلوص آن حدود ۱۷.۷۶ عیار خواهد بود که عملاً به عیار ۱۸ بسیار نزدیک است، اما از لحاظ فنی و قانونی طلای ۱۸ عیار کامل محسوب نمیشود.
این اختلاف ۱۰ واحدی در خلوص، هرچند از نظر ظاهری و مقاومت فیزیکی تفاوت فاحشی ایجاد نمیکند، اما از نظر تعریف استاندارد در تجارت طلا بسیار مهم است. طلای ۷۴۰ ممکن است در برخی کارگاهها یا مناطق خاصی که از استاندارد ۱۸ عیار جهانی پیروی نمیکنند یا برای تولید محصولاتی با هدف کاهش جزئی قیمت نهایی استفاده شود. تفاوت یک درصدی در میزان طلا، به سازنده این امکان را میدهد که در تولید حجم بالا، در هزینه مواد اولیه صرفهجویی کند.
تفاوت کلیدی در عیار و محاسبه ارزش واقعی
همانطور که توضیح داده شد، تفاوت اصلی بین این دو در خلوص است:
طلای 750: ۷۵ درصد طلای خالص (۱۸ عیار استاندارد)
طلای 740: ۷۴ درصد طلای خالص (حدود ۱۷.۷۶ عیار)
این اختلاف یک درصدی، در محاسبه ارزش واقعی و قیمتگذاری طلا کاملاً مشهود است. قیمت طلا بر اساس وزن طلای خالص موجود در یک قطعه محاسبه میشود. فرمول محاسبه ارزش طلا بر اساس عیار به این صورت است که وزن کل محصول در نسبت عیار آن ضرب میشود.
به عنوان مثال، فرض کنید قیمت هر گرم طلای ۱۸ عیار (۷۵۰) مبلغ X باشد:

به بیان سادهتر، طلای ۷۴۰ همیشه و بدون استثنا، ۱.۳ درصد ارزانتر از طلای ۷۵۰ هموزن خود است. این اختلاف در وزنهای بالا و حجمهای بزرگ کاملاً محسوس خواهد بود و این اصلیترین دلیل برای استفاده از عیارهای با خلوص کمتر از استاندارد است.
تأثیر بر قیمت نهایی و ملاحظات سرمایهگذاری
تفاوت قیمتی بین طلای ۷۴۰ و ۷۵۰ از دو جنبه قابل بررسی است: قیمت خام و اجرت ساخت.
قیمت خام (ارزش ذاتی): قیمت خام طلای ۷۴۰ به دلیل خلوص کمتر، همیشه پایینتر از طلای ۷۵۰ است. این تفاوت در هنگام فروش و ذوب شدن طلا، کاملاً محاسبه و لحاظ میشود. سرمایهگذارانی که به دنبال حفظ ارزش هستند، عموماً تمایل به خرید عیارهای استاندارد و شناخته شدهتر مانند ۷۵۰ دارند، زیرا ارزشگذاری آنها سادهتر بوده و اعتبار جهانی بیشتری دارند.
اجرت ساخت (دستمزد): اجرت ساخت (دستمزد طلاساز برای ساخت جواهر) بر اساس وزن کل محصول محاسبه میشود و معمولاً ارتباط مستقیمی با عیار ندارد. به عبارت دیگر، یک دستبند با عیار ۷۴۰ و یک دستبند مشابه با عیار ۷۵۰ ممکن است اجرت ساخت یکسانی داشته باشند، اما در نهایت، قیمت کل طلای ۷۴۰ به دلیل ارزش خام کمتر، اندکی پایینتر خواهد بود.
در بازار طلای ایران، خلوص ۷۵۰ رایجتر است و برای اهداف سرمایهگذاری بلندمدت، به دلیل استاندارد بودن، گزینه مطمئنتری محسوب میشود. در صورت خرید طلای ۷۴۰، خریدار باید اطمینان حاصل کند که قیمتگذاری بر اساس عیار واقعی ۷۴۰ انجام شده است تا از ضرر جلوگیری شود.
نتیجهگیری
تفاوت بین طلای ۷۴۰ و ۷۵۰، یک تفاوت جزئی اما مهم در خلوص آلیاژ است. طلای ۷۵۰ استاندارد ۱۸ عیار جهانی با ۷۵ درصد خلوص است، در حالی که طلای ۷۴۰ با ۷۴ درصد خلوص، عملاً اندکی از استاندارد ۱۸ عیار پایینتر قرار میگیرد. این اختلاف یک درصدی، بهطور مستقیم بر ارزش ذاتی و قیمت خام طلا تأثیر میگذارد و باعث میشود طلای ۷۴۰ همواره کمی ارزانتر از طلای ۷۵۰ هموزن خود باشد. برای خریداران، این به معنای آن است که هنگام خرید، باید حتماً برگه فاکتور را برای اطمینان از عیار درج شده و نحوه محاسبه قیمت بررسی کنند. در نهایت، هر دو عیار برای ساخت جواهرات بادوام و زیبا مناسب هستند، اما طلای ۷۵۰ از منظر استانداردهای بینالمللی و سهولت در معاملات آتی، گزینه مطمئنتری به شمار میرود.


فروشگاه کالای تک | خرید بدلیجات استیل رنگ ثابت زیر قیمت










